Ostatnie lata, kiedy skupiłam się przede wszystkim na zdobyciu dyplomu magistra psychologii, nie sprzyjały literackim spotkaniom. By rozwijać się naukowo (i wierzę, że przez to stać się lepszym człowiekiem), musiałam odłożyć na później wiele znajomości. I artystyczną część siebie. Na szczęście istnieją ludzie-drogowskazy, którzy zawsze wskazują drogę powrotną. Jedną z takich osób jest Edyta Kulczak.
Poznałyśmy się na rezydenturze literackiej w Antoninie. Fascynująca osobowość, szczodre serce oraz piękny uśmiech to znaki szczególne Edyty. Do tej listy należy też dołączyć bogatą emocjonalność, poetycką zmysłowość i dojrzałe twórcze rzemiosło. Liryka Edyty jest jedyna w swoim rodzaju. I taki też staje się „Wielkopolski Widnokrąg”, czasopismo artystyczne, którego Edyta jest pomysłodawczynią oraz redaktorką naczelną.
Początkowo ukazujący się jedynie w PDF, magazyn doczekał się niedawno formy fizycznej dzięki drukowi z ramienia Biblioteki Raczyńskich.
Na kilkudziesięciu bogato ilustrowanych stronach można zachwycić się tekstami autorów z wielu obszarów Wielkopolski.
Czasopismo daje szanse zarówno osobom przed debiutem, jak i doświadczonym twórcom, którzy od dziesiątek lat tworzą kulturalny krajobraz naszego zielonego regionu. Stwarza to unikalną przestrzeń do wymiany umiejętności i nauki przyjmowania rozmaitych perspektyw. Tam, gdzie generatywne modele sztucznej inteligencji wpływają na erozję języka, umysłu i relacji¹ (m. in. poprzez homogenizację²), tam, niczym najprawdziwsza soteira, wkracza redaktor naczelna Edyta Kulczak, zrzeszając artystów i kierując ich tak, by ocalić nasze intelektualne dziedzictwo.
Ujrzawszy zaproszenie Edyty na spotkanie promocyjne „Wielkopolskiego Widnokręgu”, choć lekko zmęczona tygodniem (w Fabryce Dygresji aktualnie mamy równolegle 3 procesy wydawnicze; pracujemy nad kolejną częścią przygód Zakochanych w Świecie, nad rewelacyjnym thrillerem z wątkiem politycznym autorstwa Emila Szwedy oraz debiutem literackim pt. Salvato), założyłam pasiaste spodnie i udałam się do Poznania, wiedząc, że będzie się działo.
Do tej pory nie miałam przyjemności odwiedzić pracowni Aresa Chadzinikolau, jednego z autorów piszących do „Wielkopolskiego Widnokręgu”, więc zostałam na dzień dobry zaskoczona wspaniałą brawurą otoczenia. A potem było jeszcze lepiej.
Wieczór zaczął się kojącą, mantrową muzyką zespołu Antara.
Miękkość trawy pozwalała wytchnąć stopom, a chylący się ku końcowi dzień sprzyjał ogólnemu rozluźnieniu.
Na środek wyszła Edyta Kulczak, by opowiedzieć o licznych sukcesach „Wielkopolskiego Widnokręgu”, które, trzeba to podkreślić, nie wzięły się z powietrza, tylko dzięki ciężkiej, regularnej pracy wielu zaangażowanych twórców. Spora część pojawiła się na spotkaniu, by zaprezentować ułamek swojego artystycznego dorobku i dać się poznać miłej publiczności.
Byli to Kalina Izabela Zioła (poetka, tłumaczka, krytyczka literacka, animatorka kultury), Sergiusz Adam Myszograj (autor m.in. tomów Miód do ran, Zastrachanie), Janusz Urbaniak (wieloletni wydawca „Rzeczy Krotoszyńskiej”, poeta i dziennikarz), Tina Wieczorek (graficzka, ilustratorka, grafolożka), Ania i Michał Woźniakowie (malownicze i malarskie małżeństwo), Mistrz i Małgorzata (czyli Małgorzata Ciernioch i Sylwester Łachacz), Danuta Ewa Dachtera (biolożka, psycholożka, nauczycielka i poetka, autorka tomów Moje Macondo oraz Więź poza śmierć), Filip Ogiński i Krystyna Mikołajewska (poetka, autorka Niepokornej).
Nie mogło zabraknąć charyzmatycznego gospodarza, czyli Aresa Chadzinikolau, psa Pimpka, mydlanych baniek i różowej drabiny, jak się okazało, niezastąpionej.
Nie zabrakło również momentów zaskoczenia. Gdy Sergiusz Adam Myszograj podzielił się swoją twórczością, zabrał mnie na statek swojej duszy, a gdy Kalina Izabela Zioła i Edyta Kulczak zaprezentowały swoje erotyki, ogród roziskrzył się energią kobiecego powabu.
Był to jeden z tych momentów, które przypominają, że poezja nie musi być grzeczna, aby być wartościowa.
Niespodziewanie i ja przeczytałam kilka swoich wierszy, które ukażą się niebawem w „Wielkopolskim Widnokręgu”. Głos mi drżał. Zapomniałam o oddychaniu. Dużo łatwiej występować jest dla kilkuset osób z prelekcją o wydawaniu książek czy opowiadać o zjawiskach psychologicznych podczas samotnej podróży do Gruzji niż dzielić się w kameralnej grupie intymnym zapisem codzienności. Ale trzy minuty i po wszystkim, mam nadzieję, że ten drobny ekshibicjonizm zostanie mi wybaczony.
Niektóre spotkania literackie przypominają konferencje. Są uporządkowane, przewidywalne i zamknięte w sztywnych ramach programu. Spotkanie promocyjne najnowszego numeru „Wielkopolskiego Widnokręgu” było ich całkowitym przeciwieństwem. Słowo, obraz i muzyka przenikały się przez cały wieczór, tworząc spójną opowieść o potrzebie piękna i twórczej ekspresji. Nie było sztywnego podziału na twórców i odbiorców.
Cieszę się, że „Wielkopolski Widnokrąg” działa, a ja mogę literacko działać razem z nim.
No bo powiedzcie sami.
Czy jest coś istotniejszego niż radość z twórczej swobody?
Może tylko twórcza swoboda w ciekawym artystycznym gronie.
Poniżej kilka zdjęć tego soczystego grona. 🙂
Chcesz rozwijać się twórczo, ale daleko Ci do Poznania?
Na jesieni odbędą się ostatnie warsztaty kreatywnego pisania on-line. Z powodu moich planów literackich i życiowych muszę zawiesić cykl, więc październik i listopad 2026 to ostatnia szansa, by uczyć się podstaw pisarskiego rzemiosła na żywo on-line z Fabryką Dygresji. Jeśli czujesz zainteresowanie, proszę Cię o wypełnienie tego formularza (bez zobowiązań!), dzięki czemu dostosuję ofertę do Twoich potrzeb i będę mogła skutecznie powiadomić Cię o zapisach, które ruszają już niebawem.
Pamiętaj. W grupie uczysz się najszybciej.
Twoja
_______________
- Hohenstein J., Kizilcec R. F, DiFranzo D., Aghajari Z., Mieczkowski H., Levy K., Naaman M,. Hancock J., Jung M. F., Artificial intelligence in communication impacts language and social relationships, „Scientific Reports” 2023, t. 13, article number 5487. https://doi.org/10.1038/s41598-023-30938-9
- Sourati Z., Ziabari A. S, Dehghani M., The Homogenizing Effect of Large Language Models on Human Expression and Thought, arXiv preprint, 2025, https://arxiv.org/pdf/2508.01491.
Czytaj także:
